Aktualności Slider Strefa edukacji

Judogi – znacznie więcej niż zbroja

judo legia cup

Judogi – znacznie więcej niż zbroja

Zamieszczone przez Nicolasa Messnera 27 lipca 2020.

„Na początku było Słowo”, słowo, które w judo zostało zdefiniowane przez Jigoro Kano w 1882 roku. To dzięki niemu nasz sport stał się popularny i w Japonii i daleko poza jej granicami, wpisując się w model bardziej sprawiedliwego społeczeństwa.

Poza filozoficznym wymiarem judo i jego kodeksem moralnym istnieją w tym sporcie także wyraźne elementy, które sprawiają, że mimo swojej realności, są jednak pełne znaczenia i symboliki. Najważniejszym spośród takich rzeczywistych elementów jest judogi, o których my, judocy, czasami myślimy jako o naszej zbroi.

Judogi
Jigoro Kano i jedno z pierwszych używanych przez niego judogi

Judogi to jednak znacznie więcej niż ubiorem ochronnym, choć przypomina białą „piżamę”, którą z przyjemnością się chwyta i ciągnie. Warto sobie zdać sprawę, że judo jest jedną z tych nielicznych dyscyplin, w których sprzęt, jaki walczący nosi na swoich ramionach, w rzeczywistości nie ma na celu pomocy ani ochrony, ale wręcz przeciwnie, jest przeznaczony do ułatwienia partnerowi w treningu lub przeciwnikowi w walce wykonywania technik w jak najlepszych warunkach szacunku dla przeciwnika i bezpieczeństwa.

Trzeba dokładnie przemyśleć tę koncepcję, aby zrozumieć wpływ, jaki może ona mieć na społeczeństwo. W judo dajemy przeciwnikowi możliwość wykonywania ataków, a rywal odwzajemnia się tym samym. Zatem zostajemy zaangażowani w zorganizowaną i pokojową konfrontację, która szanuje wzajemne wewnętrzne wartości, konfrontację, w której mierzymy się na równych warunkach; a zwycięzcą zostaje ten, kto ma największą wiedzę techniczną i taktyczną. Po zakończeniu randori / shiai wynik rywalizacji jest akceptowany z szacunkiem.

Jeśli zapytasz przypadkowych ludzi o ich obraz sztuk walki, bardzo często dowiesz się, że jest to sport uprawiany przez mężczyzn i kobiety w białych strojach przepasanych pasem w talii. Obraz jest powierzchowny, ale nikomu nie przyszedłby do głowy, gdyby Jigoro Kano nie stworzył judo. Wszystkie nowoczesne stroje do różnych sztuk walki wywodzą się z wynalazku japońskiego mistrza, a ponadto to nasz sport udoskonalił i rozwinął system kolorowych pasów, przyjęty przez wiele współczesnych dyscyplin.

judogi
W rywalizacji sportowej aktualnie używane są białe i niebieskie judogi

Trzeba powiedzieć, że aikido, karate czy nawet kendo, żeby wymienić tylko kilka przykładów, mają wspólną historię z judo, które jednak zachowuje priorytet. Nie jest zatem zaskakujące, że strój treningowy lub „gi” jest nierozerwalnie związany z wyposażeniem mistrza sztuk walki. Nazwa wywodzi się z keiko-gi (keiko = trening, trening, akcja i gi = ubranie, strój), a strój składające się zwykle z luźnej kurtki i krótkich spodni. Judogi był pierwszym nowoczesnym sprzętem do treningu sztuk walki na świecie i dlatego ukształtował dzisiejsze postrzeganie niektórych sportów walki, zarówno japońskich, jak i tych pochodzących z innych krajów.

Judogi (柔道 着 lub 柔道 衣) jest generalnie grubsze i cięższe niż stroje treningowe z innych sztuk walki, ponieważ jest przeznaczone do chwytania i używania w technikach rzucania. Dlatego musi być odpowiednio wytrzymałe. W bardzo wczesnych latach rozwoju judo, Kano używał różnych tradycyjnych japońskich kimon, których wytrzymałość była zbyt ograniczona. Dlatego wprowadził kilka zmian w projekcie swojego stroju treningowego i poszukiwał mocniejszego materiału, aby gi się nie rozerwało. Zaprojektował stój leżący luźno wokół ciała, aby umożliwić chwyt, a jednocześnie zapewnić dużą swobodę ruchów. Kano przeprowadził liczne testy, zanim zdecydował się na swój pierwszy prawdziwy model, z którego zaczęli korzystać jego uczniowie i który od tego czasu niewiele się zmienił.

Od roku 1906 judogi miały już długie rękawy i przyjęły „tradycyjny krój”, który znamy do dziś. W 1918 roku inicjatywa pana Hayakawy Juichi (założyciela firmy KuSakura w Osace), specjalisty od tkaniny Sashiko (ziarno ryżu), umożliwiła wprowadzenie nowych modyfikacji w judogi zaprojektowanym przez Kano. Po drugiej wojnie światowej judogi nadal były robione ręcznie, ponieważ żadna maszyna nie pozwalała na dwuwarstwowe tkanie wzoru „ziaren ryżu”, co zapewnia wytrzymałość ubioru. Uprzemysłowienie produkcji nastąpiło po roku 1970, kiedy to powstał znany obecnie wzór „Hishisashi” (diament), który znamy ze współczesnych judogi.

Minęło jeszcze kilka dziesięcioleci, zanim wprowadzono ścisłe standardy, zapewniające zasady fair play na zawodach, na całym świecie.

judogi
Kontrola rozmiarów judogi przy użyciu ‘Sokuteiki’

Od roku 2014 w imprezach rangi światowej przeprowadza się kontrole judogi, a sportowiec może wejść na tatami aby wziąć udział w zawodach tylko wtedy, gdy jego strój został pomyślnie przetestowany i zmierzony. Podczas sprawdzania kontrolerzy używają „Sokuteiki” do określenia rozmiaru i specjalnej lampy do identyfikacji etykiet. Jedynym celem tej procedury jest zapewnienie, że wszyscy sportowcy wejdą na tatami z dokładnie takimi samymi szansami, jak ich przeciwnicy. Można tu znaleźć praktyczną ilustrację totalnej równości głoszonej i realizowanej w praktykowaniu judo.

Dzisiaj jesteśmy całkowicie przyzwyczajeni do obecności białych i niebieskich judogi na zawodach, jednak nie zawsze tak było. Starsi judocy pamiętają, że w przeszłości odróżniano zawodników dzięki czerwonym i białym pasom, które dodawano do pasa oznaczającego stopień. Japonia nadal organizuje swoje duże, tradycyjne zawody tylko z białymi judogi. Noszenie kolorowych judogi podczas zawodów zaproponował w 1986 r. Holender Anton Geesink, pierwszy zawodnik spoza Japonii, który zdobył tytuł mistrza świata (Paryż 1961) i został pierwszym europejskim mistrzem olimpijskim (Tokio 1964).

Pierwotnie judogi lub keikogi były białe. Mówiąc ściślej były brudnobiałe, ponieważ taki był kolor ówczesnej bawełny i zostały następnie wybielone podczas prania. Dlatego biel judogi świadczyła o zaangażowaniu adepta judo. Im bielsze judogi, tym większe było zaangażowanie trenującego. Początkowo zakup strojów do treningu i walki był kosztowny, a utrzymanie ich w dobrym stanie powierzono najlepszym uczniom Jigoro Kano, wśród których był Tsunejiro Tomita, a później Shiro Saigo. Dzięki bieli można było sprawdzić higienę stroju i jego właściciela, a stopniowo judoki stawała się symbolem szeroko rozumianej czystości.

W konsekwencji tego wszystkiego uważa się, że judogi należy prać po każdym treningu, aby zawsze oferować partnerowi na zajęciach lub przeciwnikowi podczas zawodów czysty i pełen szacunku strój.

Judogi są używane we wszystkich kategoriach wiekowych. Dzieci na zdjęciu mają judo w programie szkolnym. IJF każdego roku rozprowadza tysiące judoki aby w ten sposób wesprzeć rozwój judo.

W archiwalnych materiałach fotograficznych można jednak odnaleźć zdjęcia, na których widzimy Jigoro Kano ćwiczącego judo w nietypowym stroju, począwszy od tradycyjnego japońskiego kimona, a na trzyczęściowym zachodnim garniturze, skończywszy.

Wprowadzenie kolorowych judogi, wywołało gorące dyskusje. Oponenci argumentowali, że biel reprezentuje czystość i tradycję. Rozważano kilka kolorów, ostatecznie zdecydowano się na niebieski. Wprowadzenie niebieskich judoki ułatwiło sędziowanie, zwiększyło przejrzystość faz walki i pozwoliło widzom obserwować ulubiony sport w bardziej przejrzysty sposób.
Niemniej jednak białe judogi są nadal normą, są one także jedynymi dozwolonymi na podiach.

Wraz z ekspansją i popularyzacją judo, Międzynarodowa Federacja Judo (IJF) odegrała i nadal odgrywa główną rolę regulacyjną w odniesieniu do niedozwolonych standardów judogi, szczególnie podczas zawodów. Obecnie wszyscy producenci ściśle przestrzegają tych międzynarodowych norm i gwarantują, że Twoje judogi spełniają odpowiednie warunki, o ile oczywiście judoka przestrzega zaleceń dotyczących rozmiaru.

Judogi składa się więc z bluzy (Uwagi), spodni (Zubon) i pasa (Obi), czyli elementu, który będzie szerzej omówiony w innej publikacji. Krój kurtki można podzielić na trzy części: spódnicę (Suso), klapy (Eri) i rękawy (Sode). Te terminy występują również w nazwach kilku technik, takich jak sode-tsurikomi-goshi lub eri-seoi-nage.

judogi
Proces przemysłowy został unowocześniony dzięki wynalezieniu nowej metody tkania „sashiko”, wynalezionej w Japonii.

Zmiany w kroju judogi były stosunkowo niewielkie od czasu jej wynalezienia przez Kano, ale proces produkcji przeszedł znaczące zmiany.

Początkowo materiał tkano ręcznie na samym początku, co czasami powodowało błedną nazwę „kimon” Obecnie produkcja została znacznie zmodernizowana dzięki opracowaniu nowego procesu tkania „sashiko”, wynalezionego w Japonii.

Obecnie kilkanaście firm produkuje judogi, które są uznawane na całym świecie: Taishan, Double D Adidas, BasicItalia (Kappa), Budo Sport AG (Hiku), Danrho Kwon KG, Daedo, Essimo, Fighting Films, Green Hill, Kusakura (Hayakawa), Ipponshop, Mizuno , Matsuru BV, SFJAM Noris, Toyo Martial Arts i Yawara. Dzięki nim wszystkim znalezienie dobrego judogi jest łatwe i pozwala milionom ludzi na całym świecie uprawiać judo.

Zakładając judogi, powinieneś zdawać sobie sprawę, że życie tego stroju zaczęło się od zwykłych bawełnianych nici (nawet jeśli teraz są też tkaniny mieszane), a bawełna została wybrana ze względu na jej wytrzymałość i jakość. Ta bawełna jest następnie tkana, cięta i zszywana w judogi. W tym momencie staje się „zbroją” judoki, ale także uosabia otwartość na innych i świat oraz pozwala na demonstrację umiejętności, niwelując wszelkie różnice, które nie sprzyjają uprawianiu judo.

Kiedy wchodzisz na tatami, nie ma już przełożonych czy podwładnych, ani żadnej przynależności etnicznej lub religijnej. Nie ma żadnej dyskryminacji związanej z płcią lub niepełnosprawnością, ale istnieje społeczność uprawiających judo, wielka rodzina w białych strojach, której celem jest indywidualny rozwój, aby pomóc budować lepszy świat dla wszystkich.

Pełna lista oficjalnych dostawców IJF:: https://www.ijf.org/supplier-list